Samenstelling En Fysische En Chemische Eigenschappen Van Bijenwas

Dec 03, 2022

Laat een bericht achter

Bijenwas is een complexe organische verbinding. De belangrijkste componenten van bijenwas zijn esters, vetzuren en koolwaterstoffen die worden gesynthetiseerd door hogere vetzuren en eenwaardige alcoholen, maar er zijn bepaalde verschillen in de componenten vanwege verschillen in bijensoorten, honingpoederbronplanten en raffinagemethoden.


1, Ingrediënten


(1) Esters: Vetzuuresters omvatten monoesters en hydroxyesters, met een gehalte van 70 procent tot 75 procent. Onder de monoesters bevinden zich 23 procent melifloxacylpalmitaat, 2 procent melifloxacinepalmitaat, 12 procent melifloxacineceraat en 12 procent meliphylloylpyrogallaat. Onder de hydroxyesters bevinden zich 8 tot 9 procent wasalcoholpalmitaat, 9 tot 9,5 procent diester en 4 tot 4,5 procent ester.


(2) Vetzuur: het gehalte aan vrije vetzuren is 10 tot 15 procent; procent verzadigd vetzuur tot 1 procent, waarvan waszuur. 3 procent tot 4,49 procent, houtteerzuur 1 procent tot 1,5 procent, melikoolzuur en montaanzuur 2 procent, bladluiszuur 1,3 procent tot 1,5 procent, pyrogallisch zuur 1,5 procent, etc.


(3) Koolwaterstoffen: het gehalte aan koolwaterstoffen is 10 procent tot 16 procent, en de verzadigde koolwaterstoffen zijn het meest prominent met ketens van 15 tot 31 koolstofatomen, waarvan 25 alkanen 0.3 procent zijn, 27 alkanen zijn 0,3 procent, en 29 alkanen zijn 1 procent ~ 2 procent, 31 alkanen 8 procent tot 9 procent; onverzadigde koolwaterstoffen zijn voornamelijk 30 alkanen, goed voor 2,5 procent.


(4) Andere componenten in bijenwas: Bijenwas bevat cholesterolesters van vetzuren, kleurstoffen (voornamelijk 1-3 dihydroxide-flavonoïden), W-myristolacton, vrije vetalcoholen, enz. Daarnaast bevat bijenwas ook een kleine hoeveelheid water en mineralen , en koolstof-, waterstof- en zuurstofelementen in bijenwasas zijn goed voor respectievelijk 80 procent, 13 procent en 7 procent.


2, Fysische en chemische eigenschappen


(1) Kleur: de wasfosfor die door bijen wordt uitgescheiden, is wit en de meeste nieuw gebouwde honingraten zijn ook wit. Tijdens de bloeiperiode van sommige planten wordt door de invloed van pigmenten zoals in olie oplosbare carotenoïden in stuifmeel de honingraat gebruikt. Door de coconresten en propolis die bijenlarven achterlaten, verandert de kleur geleidelijk van licht naar bruin.


Daarom heeft de bijenwas die uit verschillende honingraten wordt gewonnen, melkwitte, felgele, gele, bruine en bruine kleuren.


(2) Staat: bij kamertemperatuur is bijenwas vast, met een uniek aroma, plasticiteit en gladheid. Kauwen op pure bijenwas plakt niet aan de tanden en heeft geen vettige geur. Na het kauwen wordt de bijenwas wit en wordt de bijenwas opengesneden. Er zijn veel fijne korrelige kristallen in de sectie. Bijenwas die bij een lagere temperatuur wordt bewaard, heeft vaak een laag poederachtige substantie op het oppervlak, die wasquilt wordt genoemd.


(3) Technische parameters: het kookpunt van bijenwas is ongeveer 300 graden en bijenwas in kooktoestand is gemakkelijk te ontbinden in kooldioxide en azijnzuur en andere stoffen. Het verbranden van 1000 gram bijenwas kan 10150 kcal warmte-energie produceren.


(4) Oplosbaarheid: Bijenwas is onoplosbaar in water, enigszins oplosbaar in koude ethanol, volledig oplosbaar in chloroform, koolstoftetrachloride, ether, benzeen (30 graden), koolstofdisulfide (30 graden), terpentijn en andere organische oplosmiddelen.


Aanvraag sturen