Bijengif is een transparante vloeistof met een speciale aromatische geur, bittere smaak, zure reactie, pH van 5,0 tot 5,5 en soortelijk gewicht van 1,1313.
Het wordt snel vervluchtigd en gedroogd tot 30% tot 40% van het oorspronkelijke vloeibare gewicht bij kamertemperatuur. De componenten van deze vluchtige stof bevatten ten minste 12 soorten componenten die kunnen worden geïdentificeerd door gasfaseanalyse, waaronder alarmhormonen op basis van isoamylacetaat. Omdat het gemakkelijk verloren gaat tijdens het verzamelen en raffineren, wordt het vaak over het hoofd gezien als het gaat om de chemische samenstelling van bijengif.
Bijengif is zeer oplosbaar in water, glycerol en zuur, maar onoplosbaar in alcohol. Onder strikt afgesloten omstandigheden, zelfs bij kamertemperatuur, kan de activiteit van bijengif enkele jaren onveranderd blijven.
1. De productieroute van bijengif
Bijengif is een transparante vloeistof met geurige geur die wordt afgescheiden door de gifklieren en accessoire klieren van werkbijen.
Een pas vrijgelaten werkbij heeft slechts een kleine hoeveelheid gif en hoopt zich geleidelijk op met de leeftijd. Het is ongeveer 0,3 mg als het 15 dagen oud is. Na het bereiken van de leeftijd van de waakbij (ongeveer 18 dagen oud), zal het niet langer meer gif produceren. Veel venijn.
Om bijengif kunstmatig te verzamelen, wordt momenteel de methode van elektrische stimulatie van bijen gebruikt om gif te nemen, wat wordt aangevuld met elektrisch bijengif.
2. De belangrijkste componenten van bijengif
Bijengif is een complex mengsel, waarin vocht goed is voor 80% -88%, en bevat ook verschillende eiwitpolypeptiden, enzymen, histamines, zuren, aminozuren en sporenelementen.
Onder de polypeptidestoffen is melittine goed voor ongeveer 50% van het gedroogde bijengif en melittine neuropeptide is goed voor 3% van het gedroogde bijengif.
Er zijn meer dan 55 soorten enzymen in bijengif, het gehalte aan fosfolipase A is goed voor 12% van het gedroogde bijengif en het gehalte aan hyaluronidase is goed voor ongeveer 2% tot 3% van het gedroogde bijengif.
De belangrijkste componenten van bijengif zijn polypeptiden, die goed zijn voor 70% tot 80% van het droge gewicht van bijengif, waaronder melittine, melittine, MCD-peptide, cardiaal peptide, kalmerend peptide (saicapine) en vier-pin peptide (toxine). Peptiden), andurapine (andu peptide), histamine-bevattende peptiden, enz.
Naast peptiden en enzymen bevat bijengif ook histamine, vrije aminozuren, koolhydraten, lipiden, hormonen en diverse andere biogene amineverbindingen. Vergiftigde ontstekingsremmende stoffen.
(1) Histamine: Het gehalte aan histamine in bijengif is gerelateerd aan de leeftijd van werkbijen. De Japanse Inoue Hideo bevestigde dat het histaminegehalte in de gifzak van de werkbijen erg klein was toen ze net het huis uit waren, tot 1,4±0,5 μg op de leeftijd van 14-15 dagen; Eendagstemperatuur steeg tot 2,1±0,4 μg; De leeftijd van 35-36 dagen daalde tot 1,5±0,4 μg.
Histamine is goed voor 0,1% tot 1,5% van het gewicht van bijengif. De biologische effecten van histamine: veroorzaken vooral de spanning en samentrekking van gladde spieren en skeletspieren, waardoor de huid verbrandt.
(2) Catecholaminen: waaronder dopamine (DA), noradrenaline en 5-hydroxytryptamine (5-HT), waarvan het gehalte verband houdt met de leeftijd en het seizoen van werkbijen.
(1) Dopamine: Het is de voorloper van noradrenaline. Het gehalte aan dopamine in bijengif kan 0,8±0,5 μg bereiken wanneer de werkbijen 14 tot 15 dagen oud zijn, en het aminegehalte in bijengif is het hoogst medio augustus, met een bereik van 4,3±1,1 μg , Op dit moment steekt de levende bij, het biologische effect is duidelijker en het neemt ook deel aan pijnregulatie.
(2) Noradrenaline: het gehalte aan bijengif neemt geleidelijk toe en het gehalte aan 21-22 dagen oude werkbijen is 0,4±0,3 μg. Daarna nam het een tijdje af en nam vervolgens geleidelijk toe, tot 0,5±0,2 μg op de leeftijd van 35-36 dagen. Het en dopamine zijn ook ontstekingsremmende stoffen in bijengif.
(3) Serotonine: Het gehalte aan bijengif is erg klein, het is een monoaminetransmitter en het is ook betrokken bij pijnregulatie.
Bijennaaldvloeistof (bijengif) heeft een breed scala aan biologische activiteiten. De belangrijkste farmacologische componenten zijn melittine, melittine, MCD-peptide, cardiaal peptide, anddura, enz. Het is bewezen door experimenten dat bijennaaldvloeistof een sterke immuunaanpassingsfunctie heeft. , anti-aritmische, antistollingsmiddel, ontstekingsremmende en pijnstillende effecten, waaronder melittine de ontstekingsreactie direct kan remmen en zwelling kan elimineren, die 100 keer sterker is dan dezelfde dosis hydrocortison; het ontstekingsremmende en pijnstillende vermogen van MCD-peptide is 70 keer dat van indomethacine en 2 keer dat van salicylzuur, dus bijennaaldvloeistof heeft ontstekingsremmende en pijnstillende eigenschappen, elimineert zwelling en controleert de erosie van synoviale laesies op bot.
Mellittine, melittine, MCD-peptide kunnen het hypofyse-bijniersysteem stimuleren, de afgifte van corticosteroïden bevorderen en direct plasmacortisol verhogen om een ontstekingsremmende en immuunfunctie te spelen.
Bovendien hebben sommige farmacologische componenten in de bijennaaldvloeistof ook de functies van het opruimen van zuurstofvrije radicalen, anti-oxidatie en het verbeteren van de functie van organen; vanuit het perspectief van de traditionele Chinese geneeskunde heeft bijennaaldvloeistof de functies van het bevorderen van de bloedcirculatie en het verwijderen van bloedstasis, het verdrijven van wind en vocht, het losmaken van pezen en het activeren van collateralen, en het aanpassen van de functies van organen. Effectief voor ontstekingsremmend.
